Geçti.
Sanıyorlar.
Çabuk atlattı, fazla incinmedi, fazla ağlamadı…
Oysa öyle değildi, nasıl ki her gördüğümüz, her düşündüğümüz gibi ‘’mutlu’’ sandığımız mutsuzlar, işte bende onlardan biriydim.
Gözlerim her kapanmaya, beynim her düşünceye, ellerim her ekmek doğramaya uzandığında hatırlayarak, iç geçirirdim…
Sonra ver elini suratsız bir surat ifadesi. Vur gitsin kapı pencere, tas tabak…
Öfke desen değil, sinir hiç… Kader deyip avunmaya çalışma çabası sadece.
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha