Bir Başka İzmir Şiiri - Salim Erben

Bir çay ocağının isli duvarında,
Yarım kalmış bir sohbet gibisin.
Ne anlatmaya mecalin var ne susmaya niyetin,
Öylece asılı kalmışsın Boğaz’ın serinliğinde.

Sana bakınca;
Simit kırıntılarıyla beslenen umutlar görüyorum,
Bir de üstü başı hüzün kokan o eski hamalları.
Senin lale devrin çoktan kapanmış,
Sen şimdi kendi küllerinden doğan o mağrur yangınsın.

Bir kedi geçer karşıyaka.nın uykusuz sokaklarından,
Sanki bütün sırlarını o biliyormuş gibi sessiz.
Ve ben, senin o en çok akşamüstlerini seviyorum;
Güneşin batarken şehri bir kan gölüne çevirip,
Bütün günahlarını örtmeye çalıştığı o anları...

Çünkü İzmir
Bir fotoğraf karesine sığmayacak kadar dağınık,
Ve bir ömre sığmayacak kadar sahipsizdir.

Salim Erben