Bu hızda yaşayan nefret eder yaşamdan,
Elbet ki ister tatil kendine armağan.
Nedir tatil dediğiniz? Kumsalda gezmek
Yahut meyhanelerde paraları ezmek.
Tatiller dindirmez mi sessiz çığlıkları?
Birleştirmez mi ruhtaki ayrılıkları?
Ruhlar ister ki biraz olsun yalnız kalmak,
Yosunlardan sıyrılıp derinlere dalmak.
Kirlerde tutuşursa şairin matemi,
Yalnızlığın koynunda konuşur kalemi.
Gecenin kör karanlığında parlar yıldız,
İnsanlarda yücelir bir başına, yalnız.
Çokluğun içinde beynimiz kaplı duman,
Fikir yükselir yalnız olunduğu zaman.
Bir utançtır yalnız olmak kimilerince,
Ey Alîm Allah'ım, bu ne sığ bir düşünce?
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 21:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair yalnızlığın kötü bir şey değil de bir nimet olduğunu ve her insanın bir dönem yalnız kalması gerektiğini vurgulamıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!