Bağlanamayan bir zincir,kendine mahkum,
kendine sürgün ve kendinden kaçamayan firari.
Kayıplık değil bu,sahip oluş değil,
elde kalan koca bir boşluk.
Bana kendini anlat deseler işte bu bu cümleler ve imgeler doldurur zihnimi.
Kendini tanımak ama,!
Gizli bir koridorda ardı arkası kesilmeyen,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta