Bir baba bazen ölmek ister çocuklarının yaşaması için
Aynı baba sonsuza kadar yaşamak ister bazen de
Hiç ölmesin çocukları ve o hiç yalnız bırakmasın diye
Ama bir yandan da hep yokluğunu düşünür
İçi yanar çocuklarını ardında gözü yaşlı bırakacağı için
Gözünün yaşını bir silen olur da
Kendisi kadar şefkatli silen olmaz diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta