Tökezler ruhumda kararsız, karmaşık kimliğim
Aynı noktadan daha kaç kez dönmeliyim
Suratsız herkes ve parmağı neden bana dönük
İşaret dilini muhakkak öğrenmeliyim
Ağırlaşıyor içimde telaş, ama yok, yok oluyor giderek
Geçse zaman, başıboş manzaramı söküp dikerek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta