Bir Akşam Üstü Şiiri - Berkay Keskinçelik

Berkay Keskinçelik - Akşam Üstü
bir akşam üstü tanıdım seni,gökyüzünün en utangaç haliydi
yağmurla raks ediyordu sesin,titriyordu adeta denizin mavisi
kiminleydin hatırlamıyorum ama yakışmıyordu eşsiz güzelliğine
ve yine bir akşam üstü öldürdün beni uzaklaştın hissettirmeden
terk etmek istedim bu şehiri
saat 3 civarında bilmediğim bi otobüsteydim
yol boyunca düşündüm neden terk ettiğini
ilk defa cevapsızdım skunet sardı çığlıklarımı
bi hayli öfkeliydim olanlara inatla gülümsedim
bir dal sigara ve biraz şarapla simdirdim
tam mutlu olacaktım ki gittiğini hatırladım
dönüp baktığımda yitik portrelerle baş başaydım
ilk defa böylesine param parçaydım
seni arzuluyordu kalbimin en ücra köşeleri dahi
sahi ne zamandır paylaşmıyoruz aynı gökyüzünü
ne zaman fark edeceksin her gün daha fazla acıyla öldüğümü
birazdan son sigaram ateşlenecek göç edecek dumandan hayallere
seni öyle masum sevdim bi akşam üstü tüm şairler utandı