Ne var geceden korkacak? bir dilek tut ve uyu.
Hep bir akıl ötede,
Aranılan o son durak,
Hangi çözüm daha yakın,
Pisagor dostluğuna,
Hangi üçgende ki arkadaşlık,
Şeytansız ve riyasız.
Ve varmı aşk,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Üçgeni bırak ömer bey kardeşim,dörtgene bak!
Gerçek sevgiler üçgenlerde bulunmaz. onların ekserisi:'işim,eşim,aşım' eksenli nefsani üçgenlerdir.
Dörtgeni ve ötesini düşünmeyen kullarda hakiki manada hakikatperestlik ve hüdabinlik vede hasbilik bulamazsın.Buldum zannettiğin anda hayal kırıklıkları ve şoklar yaşarsın.
Biz aklı eski duraklara değil, atideki duraklara ve oralardaki çetin hesaplara salarsak akıllılık etmiş oluruz. Zira;
'ESKİ HAL MUHAL,YA YENİ HAL YA İZMİHLAL!'
Kaidesince,maziye dönmek mümkün değildir.Öyleyse maziden ders alıp atiyi kurtarmaya çalışmak en akıllıca harekettir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta