Bir adın kaldı içimde, sustuğum her sözde sen
Kalabalıklar içinden bana bakan gözde sen
Yoruldum evet bazen, yük ağır geldi omzuma
Ama düştüğüm yerden kalkmayı öğrendim ben
Hasret dediğin sabırdır, içe içe büyüyen
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Teşekkür Ederim Tuna Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta