Bir Acı Sela Şiiri - Önder Özkaran

Okunur bir acı sela minareden
Er kişi vardı, bugün öldü derler
Sıcacık evinden, sevdiklerinden
Bir veda etmeden, göçtü derler

Giydiği ceket, her yeri yamaydı
Kendi yemez, çocukları doyardı
Dünya işte, demek onda sıraydı
Tüten bir ocak daha söndü derler

Ağlayan bir eş bıraktı geride
Biri kız, iki evlat kaldı geride
Usulca gelip sarıldılar yüzüne
Buz gibi yanağından, öptü derler

Bir soğuk su döküldü başına
Kefen geldi, giydirdiler na'şına
Adı unutulur, kalmaz yarına
Üç beş kişi gelip gömdü derler

Şimdi okunur acı sela minareden
Er kişi vardı, bugün öldü derler
Sıcacık evinden, sevdiklerinden
Bir veda etmeden, göçtü derler