Bir Şiiri - Eray Karaöz

Efsunlanmış yüzünde iki düğüm gözlerin;
Yakarırım rabbime, çözdüğümü gözlerim.

Lafzım ayazdır benim, sıcağa meyletme hiç;
Kar olup yüreğine yağdığımı gözlerim.

Sustukça suskunluğun kulağı sağır eder,
Sesini duysam diye cumaları gözlerim.

Saçların omuzundan dökülür kollarına,
Yorgan edip üstüme serdiğini gözlerim.

Sevdam ihtişamlıdır öyle bazen gözlemem;
Ayakta, otururken, ve secdede gözlerim.

Soluduğum havada kokun olmayacaksa,
Ciğerimin kararıp solduğunu gözlerim.

Bana gülden, lâleden, papatyadan ses etme;
Hepsini çiğnerim de, bir leylağı gözlerim.

...

Tütsülenmiş yüzümde alev alev gözlerin;
Yanmayı tattırdın ya, cehennemi gözlerim.