Binali Kılıç Şiirleri - Şair Binali Kılıç

VAN DEPREMİNE YAZDIĞIM BİR DESTANDIR
ACILARIN ACISI

Bir acı haber ki yürekler sızlar Sokakta perişan milletin hali
Sarsıldı doğuda göller denizler Nihayet uzandı Devletin eli
Nice koç yiğitler, gelinler, kızlar Kırıldı bağların fidanı, gülü

Tefekkür et insanoğlu, arz ile semayı seyret
Bir nazar kıl yıldızlara güneş ile ayı seyret
Ne hikmettir dağlar taşlar, yamacında kurtlar kuşlar
Akıl ermez türlü işler, kopan fırtınayı seyret

Tefekkür et insanoğlu dağ başında karı seyret

Dinle sözlerimi cefakar benim
Toprak mı ileri, taş mı ileri?
İnsan mahlukatın en şereflisi
Akıl mı ileri, baş mı ileri?

İlim okumuşsun alimsin elbet

Ortasından geçen Murat nehrini
Bilmiyorsan sen Tutak’lı değilsin
Sevilmeden sevenlerin kahrını
Bilmiyorsan sen Tutak’lı değilsin

Tenekeci bayram ile Eşo’yu

Ey insan kendine gel
Ahreti bil yeter
Akil olmak ne güzel
Adaleti bil yeter

Keramet yok süsünde

Kudret yağmuru çiledi
Gül kurudu ben yaşlandım
Yaradan böyle diledi
Sel kurudu ben yaşlandım

Güneş değil beni yakan

Ne düşünüyorsun,neden bu efkar?
Yoksa askerde bir sevdiğinmi var?
Mümkünmü acaba,yardım edeyim.
Benzemezmi, birbirine arzular?

Benim aradığım tek yaratıksın.

BİR BAŞKA GÖRÜR

Mana diyarında seyran edenler
Özünde insanı bir başka görür
Arif meclisine gelip gidenler
Gözünde insanı bir başka görür

BİR DAHA GÖRÜŞMEYE VAKİT YETER Mİ BİLMEM

BİNALİ KILIÇ (Hüsrani) AYTAÇ ÜNAL (Sırrani) ile Yeni bir atışma.
Binali
Gel kardeşim seninle bir muhabbet kuralım
Bu aşkın rüzgârında bir harman savuralım

BİR İNSAN LAZIM

Dünya’yı kurtarmak insana bağlı
Komuta almaya bir insan lazım
İslam âleminin yüreği dağlı
Bunları bilmeye bir insan lazım