Binali Kılıç Şiirleri - Şair Binali Kılıç

İlk insan Âdem’den beri isyanda insanoğlu
Yaratana asi olmuş her yanda insanoğlu
Kimi hak yolda yürürken kimi şaşmış yolundan
Devir daim olmuş dünya kervanda insanoğlu

Âdem cennetten atılmış dünya olmuş beşiği

Nasıl dayanayım ben bu hasrete.
Bendeki yürektir,taş değil zalim.
Çaldın yüreğimi gittin gurbete.
Senin bu yaptığın iş değil zalim.

Ben sana aşığım Mecnun misali.

At biner kuzu yayardık
Ovalarında Tutağın
Bal kaymak ile doyardık
Yaylalarında Tutağın

Toprak ile ev boyardık

Türk dilini dirhem,dirhem satmışlar.
Yüzde seksen yabancılık katmışlar.
Öz dilimi bir kenara atmışlar.
Türk halkına lisan ol Öğretmenim.

Düşme sakın gafillerin gafına.

Ey gönül seninle biraz küskün olsam olmaz mı?
Ali’nin kılıcı gibi keskin olsam olmaz mı?
Zaloğlu Rüstem misali pehlivanlık neyime
Nefsi emareye karşı baskın olsam olmaz mı?

Gönlüm mabet olmamışsa kuru hacı neyleyim

Takvayla benlik kirini
Yıkamadan olmaz, olmaz
Emmarenin yollarını
Tıkamadan olmaz, olmaz

Düşme nefsin pençesine

Dinle bu sözlerim sana nasihat
Dikkat et seçerken arkadaş oğul
Üzerinde alın teri olmazsa
Helal olmaz paylaştığın aş oğul

Şiar et seninle bir olsun barış

Ey gönül dünya'ya kanma Sultan Süleyman öldü
Karadan gemi yürüten Fatih Mehmet Han öldü
Asayla denizi yaran ol Musa'ya kalmadı
Narı gül eyledi Mevla Halil-ur rahman öldü

Aldanıp yalan dünya'ya yıkma gönül bendini

Derdimi ele söylesem
Halimi bilen olurmu?
Yine aşık oldum desem
Üstüme gülen olurmu?

Yarın yanında olmasam

Canlı tabiatı,takdiri hüda,
Gel olur,var olur,ölür sonunda.
Ölüm haktır ama ayrılık cüda.
Yıl olur,er olur,ölür sonunda.

Hem yazda,hem kışta bir ahenk vardır.