Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok hoş..bazen baharda bile kışı yaşarız..tebrikler....hicabi ceylan
Çok güzek...hayat işte...tebrikler
Özlem ,özlemler dile gelmiş,nefis dizelerle önümüze ,gözlerimize sunulmuş...teşekkürler.
Zaman akıp gider ve bu arada herşey değişir...biz de rolümüzü tamamlarız sona doğru..güzel anlatmışsın...
'Zaman akıp gidiyor ve ben yetişemiyorum.
İçimdeki martılar çırpıyor bin bir kanat. '
İçinizdeki martıların hiç bir zaman kanatsız kalmaması dileğiyle.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta