En son odamı ne zaman topladım, bilmiyorum
Tozlar mı bastı, yoksa hayat mı darmadağın etti beni?
En son ne zaman samimi bir gülümseme kondurdum yüzüme,
Hatırlamıyorum… belki de sadece unuttum nasıl gülümsenirdi.
İçim rahat bir uykuya en son ne zaman daldı,
Kaç gece geçti uyanmak istemeden, sayamadım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta