Bilmenin Zulmü Şiiri - Adem Evren

Adem Evren
19

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Bilmenin Zulmü

Öfkeleri, kızgınlıkları, yorgunlukları,sevinçleri ,aşkları..
Velhasılı, temyize çekilmiş ne kadar duyguları varsa vasektomileşmiş ve primitifti...
Boşluklarındaki pinhan sorular tirat'ı andırırcasına taaruza geçiyordu pimpirik,mahşeri ve Allah kadar yalnız beynine..
Prehistorik,cılız bir vaveylan yükseldi göğsünün taa en dibinden.
Etleri soyulmuştu yalnızlığın mezbahasında, ruhu da çıplaktı..
"Meclisara bir kelam bekleme artık.
Ben pirifani ellerime
Ellerim kaleme
Kalem kelama küstü." dedi ve binip gitti kirli bir kelebeğe.
Sanırım oda prematüre işgal edenlerdendi varlık sahasını
Doğmayı unutmuştu...

Adem Evren
Kayıt Tarihi : 12.5.2020 16:49:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!