Dosta Doğru (bilmem) Şiiri - Salim İpek

Yazsam dosta, arzu hallerimi
Belki okur amma, anlar mı bilmem
Güle benzetir de al yüreğimi
Kurumuş toprağım sular mı bilmem

Murat etmeyi unuttum desem
Alıp dertli başım yanına gitsem
Gönül kapısına varıp dayansam
Sorgusuz sualsiz gir der mi bilmem

Nice düşün sonu, kabusa döndü
Yürek hüzün etti, eller gülüştü
Doğrum dediklerim bir bir eğrişti
Eğrinle doğrunla gel der mi bilmem

Bir gönül kırılsa, yere mi düşer
Bir yarım sabahım geceye döner
Kalbim sevdasıyla tutuşup söner
Adımı anıp da güler mi bilmem

Bir yanım susar da bir yanım çağlar
Bir damla umuda bin hüzün bağlar
Gönül dedikleri böyle mi ağlar
O da kendine de sorar mı bilmem

Bilmem, bilmem, bilmem, sağım solumu
Dostun yokluğunda, kaybettim yolumu
Bilmem, bilmem, bilmem, gül mü diken mi
Sırtımdaki yara kılıç mı hançer mi