Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Belki mutluluk belki hüzün,
Duyulmaz sesin,görülmez yüzün!
Bilmem oldumu ki hatalı sözüm!
Duymadı kulağım görmedi gözüm.
Varsa hatamız,öğrenmek hakkımız bizim.
evet varsa hatamız ögrenmek hakkımız ve hatadan dönmekte erdemdir. genç kardeşimi kutluyorum.kısa dizede anlatım güçlü dil arı hoş olmuş.allaha emanet ol.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta