Kanamadım aşkının, doyumsuz servetine,
Kırılmadan yaşarım, insafsız hiddetine,
Şu incinmiş yüreğim, nasıl dayanır bilmem,
Yaraları dağlayan, aşkının şiddetine.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta