Vefa İstanbul'da bir semt, hatır nere bilemem.
Bunca ömür geçti de, elde ne var diyemem.
Nerde sırma saçların, ağarmış değirmende.
Sözde kalmamış meğer, değer kim bilir nerde?
Kulak ver söylenene, bunlar iyi günlerin.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta