Çatlamış topraklardan fışkıran bir sessizlik
Sanki mevsime lanet okuyor gibi, toprak
Kendinden yankılanan, divane, kör sessizlik
Nota çıplak, nağmeler çıplak, besteler çıplak
Damla damla eriyen sonsuzluk mu, üstünde
Yoksa bu sonsuzlukta bilinmeyen son mu var
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta