Bilğe Kadın Destanı Şiiri - Sadık Kocabaş

BİLGE KADIN DESTANI
Baciyan-ı Rum’dur aslımız bizim,
Edeple yoğrulmuş neslimiz bizim,
Aklı rehber kılan vaslımız bizim,
Güneşten öncedir feri kadının.

Fatma Bacı derler, kurmuş ocağı,
İrfanla donanmış eli, kucağı,
Vatan eylemişler her bir bucağı,
Mertlikten ötedir yeri kadının.

Ne ipek, ne atlas, ne süslü teni,
Kandilidir aklı, aydınlatır dünü,
İffeti kalkanı, şereftir yönü,
Hakk'a ram olandır piri kadının.

Surete tapana, mana ne desin?
Kendi cevherini görmeyen kessin,
Bilgece duruşu, ilahi sestsir,
Gönülden silinmez izi kadının.

Kalemden dökülen bu acı sitem,
Edebin mülkünde bitmesin matem,
Bilgelik kuşanmış o yüce alem,
Kalemsiz Şair der; özü kadının.