1960- AMASYA/SULUOVA BOYALI KÖYÜ
Öyle garip, mahzun olma cananım,
Bu gönül senindir daim bilesin,
Yoluna fedadır ne ise varım,
Burada sevenin vardır bilesin.
Hanem durağındır kalbim konağın,
Emrine amade bütün varlığım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgi dolu yüreğine selamlar olsun Muhterem kardeşim ve aziz dostum. Harika bir şiirdi beğeniyle okudum Tam puan ve tebrikler.
Seyefddin Karahocagil
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta