Bilerek Sustun Şiiri - İsmail Ökkeş Polat

Öyle yalnızım ki sensiz olmuyor
Yaşama sevincim ateşi söndü
Bedenim ruhuma seni soruyor
Günlerim çekilmez çileye döndü

Vurdun bana vurdun arkadan vurdun
Koydun beni koydun Mezara koydun
Dolu dolu ağu zehrini kustun
Kahrımı görsende bilerek sustun

Aşkımı görmeyip içimi yaktın
Izdırap çektirip öylece baktın
Beş kuruş etmeyen kalplere sattın
Yıkılıp çökerken bir hiçe saydın