Ne kadar aciz olduğunu can boğaza gelince anlar insan
Yoktur artık ne bir çare ne bir medet, tek çare teslimiyet
İlk nefesi ağlayarak alır insan
Son nefesle aldığını teslim eder çaresiz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta