akşamın ilk ışıklarında
hiç tanımadığımız yalnızlığın
sarhoşluğunda kaybolmuştuk
gecelerin tatsız tutsaklığında
bırakıp giden kaderimizdi.
anıların süt beyaz dişleri kemiriyordu belleğimizi.
şarabi akşamlarda unuttuklarımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta