Şimdi şehir ıssız, sokaklar yabancı,
Mevsim sonbahar, eylülün hüznü var üzerimizde.
Günahından arınmak istercesine bir bir döküyor yapraklarını ağaçlar.
Rüzgar öfkeli, asi ve hoyrat;
Küsmüş bize hava, bozmuş rengini.
Gök gürlüyor içimde,
Gözyaşların ıslatıyor kirpiklerimi,
Gülüşün mahkum ediyor benliğimi,
Cinnetler yankılanıyor kulağımda...
Sen bütün feryatlara sağır,
Ben sana meftun, sana mecbur...
Bilemedin, bilemezsin.
Muhammed Uğur Çelik
Kayıt Tarihi : 19.09.2026 22:47:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



