Bilemem Şiiri - Kadir Turgut

Sen neşenin,cıvıltının doğdugu yer!
Ben ise senden uzaklarda hüzün,
Kalbim buruk göz yaşlarım sönük,
Gülümün boynu neden eğik bilemem...

Bir aşk acısı sol ğögüs kafesimin içinde,
Öten bülbül neden feryat eder bilemem,
Susamış çiçekler, geçen günler neden durgun!
Senin yokluğun benim için neden vurgun bilemem...

Sanki köpüren denizler yüreğimde;
Susuz kalmış çöller,köz ise cigerde,
Bilmiyorum bu garip hal nasıl nerede?
Seni sevdiğim gerçek gerisini bilemem...

Durmuş aklım, mantığa sıgmaz düşünce,
Sen varsın heran dilimde hece hece,
Gönlüm olmuş seninle bir bilmece,
Seni bilsem bile! kendimi bilemem...

Aşkın yakar yüreği; nara attırır,
Bir at gibi kalbi şaha kaldırır,
Deli gönül sever seni,beni dara astırır,
Sen gerçeksin,gerisi yalan olsa bile bilemem.....