Bilemedim Ben Şiiri - Kenan Gezici

Nasıl üzülmeyeyim nasıl.
Ah nasıl dokunuyor.
Bilemedim ki bu nasıl.
Eli boş; üryan bir ömür.
Bahar güneşinin vurduğu toprak gibi.
Kabarır kabarır durur gönül.
Elimden alındığı o gün.
Gözlerim aramıyor, artık uyku.
Hevessiz, renksiz bir perde var önünde.
Nasıl kıydım, gülüşlerime.
Siz siz olun gülmeyin herkesle.
Bir an uzansam tutacak gibiyim ya.
Dokunamıyorum kül oluyor aniden.
Alamadığım nefesim.
An gelir kursağınızda bırakır bir iz.
Bilmiyorum ne zaman hak ederim ki ölüm.
Hayat şimdi elim de kötü bir rol.

Kenan GEZİCİ 29/09/2026