Son şanstı
Aşka dair prangalı yolda
İnanca üveyik duruşu
Mıhlanmış sabit düşün
Dönüşünde kolladığı hüzün
Sırıtmadan giyindi üzerine
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




güzel bir siir..kutlarim
Tüm şiirlerinizde noktalama işaretlerini bol kullanarak anlam çeşitlendirmesine yönelme yoğunluğu dikkati çekiyor. Bulgu çarpıcılığı mı yoksa sahiden gerekiyor mu diye düşünüyorum. Kanmadan Kanamadan oluyor. Birisi aldanmayan öteki doyamadan anlamında. Galiba iyi beyin jimnastiği.
Zamana göre ters bir yaklaşım oldu bu.
Bazen doyulmaz hayatın nicelerine...gidilir arkaya bakmadan...çaresiz....desinler ki....biliyordu desinler..
çok güzel olmuş...duyguluydu...sevgiyle..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta