Adı: Bilaloğlu.
Köyünün adına benziyordu.
Bu yüzden hep diline dolanıyordu.
Baloğlu – Bilaloğlu
Batıya gidenler oradan geçiyordu.
Doksan üç mayısında aniden şöhret oldu.
Bilaloğlu, insan kanı içiyordu.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta