Karanlık, önce bu dağların bağrında teslim olur güneşe,
Ufkun keskin ve mağrur çizgisine düşer aydınlığın ilk mübarek izi;
Coşku, köpüren bir pınarın göğsünde kabaran ilk fısıltıdır burada.
Yüksek yaylaların serinliğinde uyuyan bir yolcunun yüzüne değen tebessüm,
Henüz haritası çizilmemiş, sınırları konmamış umutların alfabesidir.
Bu topraklarda uyanmak, hayata sıfırdan ve lekesiz başlamaktır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!