Bilal Kahraman Şiirleri

44

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

24 Temmuz 2001’ de Bakırköy’ de doğdu ismini şehit dedesinden aldı. Doğduğundan kısa bir süre sonra annesi ve babası Bilal’i köye yolladı köy de kısa süre durduktan sonra Bilal İstanbul Bağcılar’a geldi burada yaşamaya başladı o sıra annesi ve babası çalışıyordu. Bağcılar’da Mehmet Akif Ersoy ilköğretim Okulu’na başladı. Sınıf arkadaşı Faruk ile berber zaman geçiriyorlardı ama bu zamanlar sadece konuşmaktan ibaret değildi, küçük olmalarına rağmen büyüklerin bile yapmayacağı yaramazlıklar yapıyorlardı. Annesi ve babası uyarsa da bir daha yapma d ...

Bilal Kahraman



Yalnız ayak basıyorum şu ıslak beton zemine.
Yalnız görüyorum, ölümü yaklaştığı için camiye giden dayıları.
Yalnız izliyorum martıları, denizin çırpınışını.
Yalnız dalıyorum uzaklara, tek başıma gidiyorum çocukluğuma.

Devamını Oku
Bilal Kahraman





Ne zaman pozitifim?
Ne zaman negatifim?

Devamını Oku
Bilal Kahraman



Ben sırtımda bir sancak taşıyorum.
Göğsümde sahip olduğum yamamı,
Başları dik mert olan dostlarımı,
Ben sırtımda kardeşlik taşıyorum.

Devamını Oku
Bilal Kahraman

Masum olan kağıttır aslında.
Kirleten kalem midir?
İnsan saftır doğasında.
Saflığını bozan düşünceleri midir?

Beklemek sabretmektir.

Devamını Oku
Bilal Kahraman



Kapıldım rüzgara,
Geldim sokağına.
Koptu bir yaygara,
Bittim dudağına.

Devamını Oku
Bilal Kahraman

Hepimiz ölücez
Bu öyle bir uyku ki,
Yastığımız bile olmayacak.
Toprağın kokusunu burnumuzda hissedicez...


Devamını Oku
Bilal Kahraman

Aldım elime kalemimi
Nefesimi ve kelimemi
Tüketirmişim ayyaş gibi
Neydi gidişinin sebebi

İçmeden gülmeden düşmeden

Devamını Oku
Bilal Kahraman

Ben insanlara iyi geldikçe,
İnsanlar benden kaçıyor.
Ben bir insanı sevdikçe,
İnsan beni benden alıyor.

Halbuki insan gibi yaklaştım,

Devamını Oku