Bıktım Erenler Şiiri - Sadık Kocabaş

BIKTIM ERENLER
Sekiz yaşımda gurbetle tanıştım
Turhal'ın toprağına karıştım
Ekmek davası diyerek yarıştım
Yoruldum yollardan, bıktım erenler.

Karaibrahim'dir köyümün adı
Orada bıraktım ağzımın tadı
Ocak zade doğdum, Hakk'tır muradı
Özden ayrı düşmekten, bıktım erenler.

Otuz bir yıl oldu Antalya yurdum
Gönül tahtımı ben burada kurdum
Vefasız olanı hayra yordum
Nankörden, riyadan bıktım erenler.

İki kız evladım, dünyada varım
Atatürk yoludur benim şiarım
Yıkıldı bugünüm, kalmadı yarım
Karanlık zihinden bıktım erenler.

Nazar Ocağı'ndan aldım dersimi
Kimseye vermedim gönül postumu
Aradım bulamadım gerçek dostumu
Sırtımdaki hançerden bıktım erenler.

Yaz gelince bahçeli evime kaçarım
Gönül kapısını dosta açarım
Mürşitlik hırkasını her an biçerim
Hâl bilmez cahilden bıktım erenler.

Şah İbrahim Ocağı aslım, temelim
Hakk'a teslim oldu bütün emelim
Menzile varmaya kalmadı halim
Bu dünya yükünden bıktım erenler.

Yola sadık kaldım, söyler sızım
Hazan mevsimine döndü yazım
Kırıldı mızrabım, çalmıyor sazım
Kalemsiz Şair'im, bıktım erenler.