Hiç bilmemek vardı...
İsimlerimizi,
Maskeler ardında gizli,
Öteki yüzlerimizi,
Hiç görmemek vardı....
Sorgulamazdık o zaman kaderlerimizi,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bilmemek ve öğrenmemek kaderimiz değildi,
Bilmeyi ve öğrenmeyi biz istedik,
Düşünsel üretime katkısını bilerek,
Bilmekti güzel olan, öğrenmekti
ve yaşamaktı dibine kadar, bile bile,
Bilmemenin sakin sularında yol almaktansa, bilmenin fırtınalarıyla boğuşmayı yeğlemedik mi ?
Rahmi Bey,
bir yalnız efe
savaşında yalnız bırakılmış
maskeli hayat oh ne rahat... ama nerdee...ne kadar güzel ifade etmişsiniz... çok çok güzel. teşekkürler.
Terk edilise isyan, kirilmis kadinlik onuru, incimis bir kadin ruhunun cigliklari var siirlerinizin cogunda. Cigiliniza ciglik katmak gerekir, yeri gögü inletmek gerekir, isyana katilmak ve ONURU kurtmarmak gerekir; diyesim geliyor ama dedim bile:)!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta