Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Zamansız mevsimlerin kuraklığını yaşıyorlar çorak bedenlerinde,
Bir yanları çeyrek ekmek arası çöp torbası,
bir yanları masum ceylani kelebek ömrü,
bir yanları hep anarşist kokulu.
Ve bir yanları; isimsiz, adressiz mezarlarda saklı...
Şair...Şiir...Yürekli...Feridun; Yaşamın ta kendisi...
SONUNU,
AHMED ARİFE GÖNDERME İLE BAĞLAMAN ŞİİRE YAKIŞMIŞ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta