Bibexşîne!
soğuk ve yalnızlık kıskandıran bir şehrin köhne bir barakasından
sentetik zamanlara tuz doğrayan çocuklar biliyorum bu şehirde
hepsinin bir diğerinden daha büyük umutları olan.
acılarını sahiplenmiş
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Zamansız mevsimlerin kuraklığını yaşıyorlar çorak bedenlerinde,
Bir yanları çeyrek ekmek arası çöp torbası,
bir yanları masum ceylani kelebek ömrü,
bir yanları hep anarşist kokulu.
Ve bir yanları; isimsiz, adressiz mezarlarda saklı...
Şair...Şiir...Yürekli...Feridun; Yaşamın ta kendisi...
SONUNU,
AHMED ARİFE GÖNDERME İLE BAĞLAMAN ŞİİRE YAKIŞMIŞ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta