Bir vazo kırılır, çaresiz kalır ya insan
Dalgalar gelir, kumdan kaleyi yıkar ya
Hani; o nefesin boğaza düğümlendiği an
Bir refleks ile ağızdan, anne çıkar ya
Çaresizliğimizin gölgesidir hayata karşı
Platonik bir anne ve yavru aşkı
Herzaman canlı ve sırılsıklam
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




s.a akan bu sıırınde guzel annenı cok mu ozledın??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta