Atlatılan bunca badire neye yaradı?
Yürümekle bitmiyordu koridorlar.
Tek tek çıkılan onca katlar...
Bilmem kaçıncı iğnenin buz gibi ellerden
kollarımda ağırlaşan korkusu
ve damarlarımda yayılan İlaç kokusu…
Her köşe başında sancıların istilası beni bekliyordu.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta