Bu hikayede torbacı yerleştirmesi var:
Günler,haftalar sonra her ev gibi eski sayılan yaşadığım evin sokağına girdim. Çocuklar kendi aralarında beni gösterip birşeyler konuştular. Yanlarına gidip yok mu bişey mişey dedim. Biri,diğerlerinden açık tenli,hafifçe uzun ve enerjik olan(burnunu benim kadar sevebilen) -yok abi biz öyle oturuyoruz'' dedi.
Geçtim karşı duvara yaslandım sigaramı yaktım derin bir nefes çektim. Çok geçmedi ayan ablalardan biri çıktı yukarı aşağı volta atmaya başladı. Kapımı unuttup başka sokağa gittim. Gittim fakat orada da aynı şeyler oldu. Tam kapımı açmaya çalışıyordum aynı çocuk.
- Abi kusura bakma seni polis sandı arkadaşlar."
Bugün de aksaray'da sandılar. Yani anlayacağınız müptezel değilim.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta