Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
bilirsin ustam,biz hikayelerin hep sonlarını biliriz öncesiyle pek ilgilenmeden...kimse bilmez hikayenin başını ya da ortasını.sonunda gözlerine,kulaklarına çalınan neyse odur onlar içn bütün hikaye...hayat bize kendi hikayesini okuyor Muhlis hocam.....öznesi biz olan cümlelerde biz hiç olmamış olsak da...hep hayatın bizi çizdiği portrelerle ilişkidedir insanlar bizim kendimizle değil...bilirim beydaş onbaşının hikayesini de bey-ken beydaş olmayı da....ve senin hikayeni de bilirim Bey'im,Mir'im,Pir'im Üstadım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta