Kayın ağaçlarıyla uyanıyorum bugünlerde
ve buzdan bir aynanın önünde,
alnıma dökülmüş buğday saçları tarıyorum.
Soluğumla karışarak
köpürüyor süt.
erken saatte kolay köpürüyor.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




okusaydı,kuğu ezgisi derdi şimdi bir şair..
ve ben de ona derdim ki 'hakkaten acı vermiyorsa artık unutmak ve anımsamak zorunda kalmak,kuğu ve ezgi müsrifliğine girmemeli insan..'
bak şimdi..ne dedim..:)
yaşasaydın anlardın beni ve muhakkak şöyle derdin;
'hadi ordan hadi.....tüm arka bahçelerini gördüm ben.'
:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta