Sende kocaman bir kalbin sıcaklığını buldum ben..
Sesiyle huzur veren, bakışıyla nefesimi kesen..
Beni her sabahın Güneş’i kabul eden..
Sessizliğimin arkasındaki sebebi bilen..
İncindiğim yerden tamir eden,
“Bazen en çok dağıldığım anda
ellerimden tutup beni bana veren..
Kalbimin en yorgun yerini bile
sevgiyle sarabilen...
En sessiz çöküşlerimi bile duyan..
Yorgunluğumu omzunda unutturan..
Bir “iyi misin?” sorusuyla bile içimi yumuşatan..
Karanlığıma ışık olmayı değil,
o karanlıkta benimle ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!