Betül Sarıkaya Şiirleri - Şair Betül Sar ...

nasıl başlanırdı bir şiire
nasıl, bir aşka?

ağızlarda çiğnenen aşkımız
bir silahlının apsesinde
ㅤbombalanmış; kanımız

biliyordum denizin seni kapacağını ve ㅤㅤㅤkazananın şiir olacağını kahverengi süs havuzum ve ben ㅤㅤㅤㅤ ve inci küpelerim sicilimdeki kan seslerine louvre’da bir çift göz içmişim ㅤㅤyani şiire, sevgilim ㅤㅤㅤㅤyani sana, ㅤㅤㅤve daha çok sana bu an birdaha gelmeyecek aşkım belki birdaha sevemeyeceğim seni intiharın güneş kremi ve güneş kreminin intiharı, ölümün teheccüd sayımında kabukları soyulmuş damarların ızdırabında ayna karşısında yüzüme bakılsa gözlerimde batan güneşi ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤyakar mıydım alacalarda ㅤㅤyangınlara atar mıydım? biz haşimciyiz ey ahali! ㅤㅤhaşimliyiz vurulmak bizim işimiz kanlı kanatlarda biz haşimciyiz, ㅤmazur görün. upuzun bir antoloji yazmak hakkında yine tahtadan bir şeyler oymalıymışım sana ㅤnisan’ın kırbacını boynuma dolamalı ㅤㅤve zincirdeki ilmek olmalı fikri bir tarantula gibi ㅤele geçiriyor bedenimi ey sözlerim benim, bu mısranın çektiği mutsuzluğu taburemin üzerinde tartın derim ㅤbir mısra kaç gram mutsuzluk, ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤey ahali? /nisan’ı ellerimle öldüreceğim/ deniz seni kapmış sevgilim, söylemiştim ㅤdikkat et n’olur ㅤㅤㅤㅤㅤdeniz sonumuz olur demiştim. kehanetim bir cam dibinde ㅤsensiz bu sessizlikle ben ㅤㅤdeliler gibiyim ㅤsensiz bu sessizlikte ㅤㅤbir kan sesine haşimciyim! ㅤmazur gör. aşkım, şiir yazmayı bıraktım ㅤㅤdaha doğrusu şiir beni bıraktı, ㅤㅤㅤㅤbeni bıraktın. (yokuşlara bir şey olmasın) * (bayım, ㅤtüm bunlar bir rüya da ben kelebeğiniz miyim? soruyorum size; bir kuyruklu yıldızın intiharında ㅤcam şişemin bileğine ㅤsteteskopsuzca bağrınızda ağlamak isteyecek miyim?) ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ bu an birdaha gelmeyecek mi aşkım seni böylesine sevmeyecek miyim? ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ 20 Nisan 2025 İstanbul

sen gidince suskunlaşır bu şehir
kimsesiz sokaklarına kokun saçılır
bense aylak aylak dolaşır, yıldızlarımı ararım

ezilmeye mahkum bi' sokak gülü gibiyim bugünlerde
sensizliğimin kaldırım taşlarına sığınıyorum

insanlığa hakaret bir kadın
ve bir fısıltıda ölen adam
bak, biz bir aşkı çürütüyoruz seninle.

bataklık yolu tiyatrolarda unutulan replikler
suflörü bol ve de taraftarları fanatik

duvarlardan yüzbin yığın yıkım
kıpkırmızı kesmiş boğazıma
sözde taburcu bıçaklarla
yazgım, ayaz(/k)lar altında

15:52’de ilmeklerimden akan

kağıda damlayan kanımın son satırında
kendimi bir kez daha deliyorum
“anne n’olur beş da(m)la daha uyuyayım”
beş damla daha

koltuklarda zıplayan veletin

bak postacı gel vasiyeti ver
Delirmeye soyunduk sevgili yelkenler!
kahvekaraya çapa gömülü sara’ba
haydi ahali!
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ(hep bir ağızdaaan)
damarlarımız foraa!

yok baba, büyüdüm ben
artık çorapların büyük gelmiyor

çekmecenin üçüncü gözünün
göğsümü deldiği zamanlardı
hatırlıyorum

7:30’da evinönü’nden boğaza bir vapur kalkacak
dalgaların vurduğu kıyı hasretle denize kavuşacak.

yıldırım bayezipte geçti körkuyularımın gelgitlerini
balıkçı abi oltası ile krizi çekip fırsata çevirdi
deniz de bugün pek bir samansız, dedi

sen hatırlamazsın ben unutmam
iskeleyi aldatışını da
denizin kıyıyla vuslatını da

dalgalar nefes alır sanırsın