bilinmemesini tercih eder
isterdim gelmeni beklemeye değecek olsaydı eğer
değecek olsa gelmene isterdim beklemeyi
bilecek olsaydın ne denli beklediğimi seni
bilmeni istemezdim artık beklemediğimi
ve fark etmeseydim sensiz de güneşin doğduğunu
dünyanın döndüğünü insanların öldüğünü
sancıların pençelerinde sanrılarımla boğuşuyorum. yardım et tanrım! sanırım haddimi aşıyorum. sana yakınlaşmak arzusuyla yanıp tutuşuyor ancak uzaklığında kayboluyorum. kayboluyorum. kendimi kendimde bulamıyorum! oysa seni baktığım her yerde görüyorum.
sevgilim, bağışla, seni seviyorum.
uyku bile bastıramaz acıma tuzu
ama sen kurtardın çarmıhtaki ruhumu
yoksa kurban edilmek üzereydim
ancak tanrı bile beni kabul etmedi beni
tercih etti iki boynuzu gözyaşlarım yerine
bense canımı vermek istemiştim ellerinde
ben ruhumu gözlerine peşkeş çekmemiş olsaydım hayat yine bu kadar cehennem olur muydu yoksa hepsi birer serap mi bütün bu olanların? cevap verme sadece dinle sorularımı. nefretim değer mi sevgisizliğine? nefrete tapınarak unutabilir miyim sevgisizliği? ya da barışabilir miyim savaşınla. tezatlıklarda uyuşturup benliğimi kavuşturabilir miyim kollarına? hülyalar dedik. uyanmak dedik. ama gözlerin yoktu hesapta.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!