Ağustos ayında yüreğim terliyor.
Üşüyorum, yakalandım annem amansız ölüme.
Haktır şerbetim, çok tatlı annem.
Her şeyi bilirim artık, annem, sakladım ölümü toprağa.
Annem, benden önce ölen bebeklere ne dersin annem?
Ölüm aramızda iki mezar boyu topraktır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta