Derman yok bu onulmaz ahvalimize
Ölüm bile ağlardı bu gülünç halimize
Ölüm sevdanın kayıp kardeşidir
Ayrılık hasretin beş bin yıllık evdeşidir
Yaşamayayım kaç olursa olsun yaşım
Eğer güzelliğinden dönmüyorsa başım
Gönlümden aktı kağıda binlerce kelime
Ayrılık günleri karışıverdi selime
Ansızın hicran günlerini hatırladım
Sen ellerinle ölümümü hazırladın
Ey şair! En acıklı şekilde bitse de öykün
Bu mahşer yerinden çıkmak ne mümkün
Ölüm bir seçenek ve en tabii hakkındır
Bu dünyada yalnız bir kuru canın Hakk'ındır
Yatık kayık bir sağa bir sola savrulur
Bu kayık yolunu ancak senin rüzgarınla bulur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!