İyi ya da kötü dayandığımız bir gündü işte
Yine biten dünden farklısını aradığımız öylesine bir gündü,
Cuma günüydü saat 15.15. çocuklar aşağılara aşağılara indiler, sıralara geçtiler,
En sevdiğimizi okudular yine,
Hep bir ağızdan haftanın son birliği içinde
Benim içimi okudular, vesselam ...
Lakin bir şey oldu,,,
Eve dönüş yolunda bir güvercin ölüsü hasebiyle bir duruş yakaladım.
Tüm hayatı durdurdum .
Uzun saatlerini iskemlelere yediren insanlar
Ey yaşayanlar!
Ben bugün bir güvercin ölüsü gördüm .
Yuva yakını,
Yavruların koynunda son yemini vermiş bir güvercin .
Diğer günlerden daha iyi olması gereken bu gün,,,
Güvercinden beri şan oldu.
Güvercin bir günlük de olsa gönlümde ünlü oldu.
Hiç böyle düşünmemiştim...
Sizin oturduğunuz bu sandalyeler epey hastalandı .
Kalkın !
Biletler bugün bozuldu, kalkın !
Alevler bugün yakmıyor, kalkın !
Bül bül ötüyor içimde o duyarlılıklar , kalkın !
Ben sizin sayenizde bugün bir güvercin ölüsü gördüm .
Yuvasından uzakta ,bir zamanı tamamlayamamış .
Günü gelmeden ölenler, siz kalkın !
Kalkın da güvercin yatsın .
En azından üzülelim bir mevsim kaçırdı diye
Hadi kalkın !
"İtin biri , bozacak o yuvaları" Dedim içime doğru
"Kimse anlayamaz şu yavrunun hâlinden" Dedim dışıma doğru .
"Güvercin" Dedim .
Hani şu üstüne kaç bina dikersek dikelim,
Yine de insanlığa adapte olan.
Atom bombası atılsa dahi,
İnsanların yanında olan, yanına yuva kuran şu güvercin,,,
Bizden daha iyi bize alışan o kutsallık ,
Ellerimizden yiyen,
Ailelerimizin dostu ,çocukları seven güvercin ,
Çocukların sevdiği güvercin !
Şehirlerde onlar için esnaflar duruyor
Ekmek parası kazanıyor, ağızlarından,
Onların yediği yemden aileler geçiniyor
Kasketli,uzun uzun havalara dalışlı bir amcaya anlattım bunları .
Bir o mu anlıyordu, şuan beni şimdi???
"Güvercin" diyorum
Demirden trenlere biniyorlar ,ev sandıkları evlere gidiyorlar.
"Güvercin " diyorum
Yüzler yere bakıyor, sonra kaldırıyorlar,
Yüz sandıkları yüzlere bakıyorlar .
"Güvercin" diyorum
Bugün ,,,
" Tutturmuşum ben küçük bir can için" diyenler,,,
"Abartıyorsun" Diyenler de çıktı elbet...
Yarın abarttıkları insanların kulları olacaklar biliyorum .
Dün oldular zaten
Yarın da olucaklar ,biliyorum...
Cenaze evi oluşturdum bir başıma .
Hürriyeti hudutsuz ,göklerin asıl yurtlusu,
Ey !!! Senin vatanının toprağında tek bir taş yok muydu?
Bulutların yağmurunu ilk sen tattın !
Söyle şimdi tadı nasıl ?
İnsanlık yağmurunu bile sevmez oldu,
Sen söyle yağmurun tadı nasıl?
Şasar beşer insanî mahluklar cevap vermiyor
Sen ver ! Bu yaşadıklarımızın tadı nasıl ?
Adamlar havvalara artık bakmıyor ,
Tutmayanlar tutanlara "Bırak" benzeri telkinlerde bulunuyor .
Ben ise bir güvercin cenazesindeyim
Ne saniyeleri geçiriyorum ,
Ne dakikaları ,
İnsanlarla beraber de yaşamayı beceriyorum haaa !
Ben ki umulmadık cenaze saatlerinde
Bir güvercini kendi ellerimle gömmeyi de başarıyorum
Güya ne iyi yapıyorum...
Cenaze Sonrası :::::
Güvercin : Yuvama iyi bak !
Şair : Bakmak ne kelime , yıktırmayacağım asla .
Güvercin : Sizin bir de bu sorununuz var .
Şair : Bizi iyi tanımışşın,rahat uyu ,ben elimden geleni yapacağım
Güvercin: Beri Şan
Şair: ???
Güvercin: ------
Şair: ????
Güvercin : -----
..............
........
.....
Cenaze bitti eve dağıldık
Elbette ben önceden de böyle dağılmıştım,
İdmanlıyım epey,
Önce bir duvar aynası başında kendimi bekledim.
"Kendim gelince devam edeceğiz " Dedim kendime kendime.
Devam da ettik hani !
Bir güvercin kadar da mı olamayacağız?
"Sıkıca tutunun güvercin olacağız"
Dedim "Sevdiklerime " "Sevdiğim zannettiğim sevdiklerime..."
Rahat uyu güvercin , biz bir şeyler yapıyoruz ama kendimiz de bilmiyoruz...
Bilmiyoruz yani beri şan !!!
Barışcan Balcı
Kayıt Tarihi : 26.8.2025 20:14:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (15)