Berhudar Şiiri - Ayşe Uçar

güneşsiz bir günün
huysuzluğu mu beni yoracak
varsın güneş olmazsa da olmasın
yağmurlu bir havada ıslanmak da yeter
günebakan mıyım ben

huzurum keyfim yerinde
sıcak çorbam katığım önümde olsun yeter
her şeyi kafaya takıp kendime
hır çıkarmam

ufak şeylerden mutmainim
bir ağaç dallarıyla yapraklarıyla nasıl mutluysa
öyle işte
zihnimin dağınıklığı ve gözümüzün açlığı
eninde sonunda başıma bir çorap örmeden
sessiz sessiz akan bir dere gibi
çağlamakta kafi bana

en güzel mutluluk
kendime yaptığım birikim
evlermiş katlarmış yatlarmış
söylerken bile ne kadar yalan
ne kadar mışlı değil mi

hepsi de
arkamızda kalacak gittiğimizde
ama ne gördük ne gezdik ne öğrendikse
insanlığımızı kaybetmeden ne yaptıysak
onlar kalıcı

zihnimin aklımın kalbimin dizginleri elimde
kendimden korkmam

bazıları için
kaos ve bela yoksa entrika yoksa
hayat sıkıcı gelebilir ama düzgün ve basit bir yaşam
huzurun anahtarıdır

hayat çok kısa ve geçici
fazla gözümde abartmam geldik gideceğiz
hırstan egodan kafa göz
yarmama gerek var mı

bakın kuşlara ağaçlara
ve gökyüzüne toprağa nasıl dingin asude
kahvemi çayımı alır çekerim bir yudum
sevdiklerimi düşünür mutlu mutlu gülümserim

hayat kısa olsa da yaşamaya değer yaşarım
Tanrı’dan sunulan eşsiz bir yadigâr
farkında ve berhudarım

şükürler olsun

2709202521:50