Bergen Şiiri - Ufuk Tan

yedi dağın şehri bergenmisin sen?
Gönülde biriktin, dertsizmiydim ben
Aka aka yorulunca, göl oldun durulunca,
Andım olsun ahde vefa gönül çiçeğim.

Seni kimsesiz sanıp soldurmasınlar,
Her mevsim yaz diye kandırmasınlar,
Hükmü verip, akla ziyan kıydırmasınlar ,
Kabre diri, kalbe acı sardırmasınlar.
Cadde sokak bulvarlarda yıldırmasınlar ,
Her mevsim yaz diye diye kandırmasınlar
Hükmü verip, akla ziyan , kıydırmasınlar
Kabre diri, kalbe acı sardırmasınlar.

Başıma taç edip , gezdiğim doğrudur.
Saçlarımda miş gibi , koktuğun doğrudur.
Saray kıldığım gönlümü yıksan ne olur?
Sendeki KALP durdu ise, gel bu KALPTE vur.